Café Lekker Beppen

In Doorn gaan we eerst aan de koffie bij een gezellig tentje tegenover de bushalte. De naam ben ik even kwijt. Misschien wel café Lekker Beppen, want hij zat bomvol vrouwen die stevig aan de klets waren. Wij zochten onze rust op het terras. Lekkere koffie, lekkere eigengemaakte taartjes & lekker stil. Tegenover de bushalte, daar moet je wezen.

Echte boswandeling

Deze Trage Tocht begint als een echte boswandeling. En de bossen zijn mooi hier, onder Doorn. Lekker gevarieerd, reuze stil (op een mooie vrijdag) op de vele vogelgeluiden na. Herriemakers, die vogels, maar heerlijke herriemakers.

Landhuizen & kasteeltjes

We wandelen over lanen met oude eiken en beuken op het uiterste randje van de Utrechtse Heuvelrug. En genieten tussen de bomen door van vergezichten over sappige weilanden. Dat het hier goed wonen is, bewijzen de vele monumentale boerderijen, landhuizen en kasteeltjes waar we langs komen.

Wildplukken & 2 ons groenten

Begin april, de natuur staat op springen. En een van de voordelen van wandelen met Martijn komt tot z'n recht: hij weet alles van plantjes en vooral ook welke eetbaar zijn. En dus wildplukken we onze vingers groen, kauwen we op zevenblad (kruidig), likken we aan jonge paardebloemen (honingzoet) en stinken we na een flinke hap look-zonder-look toch niet uit onze monden. De 2 ons groenten uit de Schijf van 5 lukt vandaag wel.

Kasteel Hardenbroek

Verder gaat het door het idyllische landgoederenlandschap van de Langbroekerwetering. Een van de mooiste stukjes voert over een slingerende bomenlaan met zicht op het 14de eeuwse Kasteel Hardenbroek waar we even later langslopen. Een neoclassicistische kasteel met een gracht eromheen en een met rijen narcissen afgebiesde oprijlaan.

Ganzenpas langs Kromme Rijn

Dan verandert het karakter van deze wandeling abrupt: we wandelen het gebied van de Kromme Rijn binnen. In ganzenpas slingeren we over een smal paadje mee met de traag stromende rivier. Vergezichten over oneindig boerenland en fruitboomgaarden. Aan de boompjes hier en daar wat schuchter bloesem.

Beschermd dorpsgezicht

Cothen komt in zicht. Kerktoren en molen Oog in ’t Zeil bepalen het silhouet van het dorp. Rondom de brink, kasteel Rhijnestijn en De Meent met hoogstam fruitbomen is het een beschermd dorpsgezicht. Wij eten onze broodjes bij het aardige protestantse kerkje.

Landgoed Sandenburg

Op het laatste deel van de tocht lopen we kilometerslang over de prachtige wandelpaden van landgoed Sandenburg. Houthakbosjes, langgerekte weilandpercelen en rijen knotwilgen.

Goudhaantje: mijn lievelingsvogeltje

Nabij een eeuwenoude beuk beleef ik het hoogtepunt van deze schitterende tocht. Even lijkt het alsof een vergeten herfstblaadje uit de beuk dwarrelt. Maar het blaadje blijkt een goudhaantje te zijn. Op een armslengte afstand zie ik mijn lievelingsvogeltje dat ik nooit eerder live mocht bewonderen. Ik verbeeld me dat hij naar me knipoogt voor hij weer verder waait, als een blaadje op de wind.

Modderworstelen

Nabij het oogverblindend witte landhuis Sandenburg zien we het opeens donker in. Tractoren hebben het pad volledig omgeploegd tot een poel waarin je uitstekend zou kunnen modderworstelen. We proberen ons er langs te worstelen, ons vastklampend aan plukjes bosrand.

Zuigende modder

Dan stapt Martijn mis. Tot z'n enkels zakt hij weg in de dikke vette modder. Die probeert hem nog verder de aarde in te zuigen. En als het even kan volledig op te slokken.

Even doe ik m'n best om níet in de lach te schieten. Lang hou ik dat niet vol. Ook omdat Martijn straks direct door moet: een etentje, een concert en tot slot naar een hippe disco. En opeens zie ik hem daar met z'n boerenklompen vol boerenklonten op de dansvloer swingen...

Boerendisco

“Is het boerendisco?”, pers ik tussen m'n lachstuipen door. Martijn kijkt zuur. Als zoiets me zelf overkomt heb ik altijd zwaar de pest in. Maar als het een ander gebeurt moet ik steevast vreselijk lachen. Ik ben ervoor naar de dokter geweest, maar er schijnt geen remedie voor te zijn.

Onschuldige graspolletjes

Goedgemutst wandelen we Doorn weer binnen, terwijl Martijn telkens onschuldige graspolletjes opzoekt om z'n schoenen aan af te vegen.

Huis Doorn & vluchteling Wilhelm II

Tip: deze tocht kun je nog leuker maken door aan het begin of het eind over landgoed Doorn te wandelen. Een schitterend landgoed met als pronkjuweel Huis Doorn. Dit enorme landhuis dankt zijn bekendheid vooral aan een vluchteling van weleer: de Duitse ex-keizer Wilhelm II. Na de Duitse nederlaag in de Eerste Wereldoorlog vluchtte hij naar het neutrale Nederland en bewoonde hij Huis Doorn van 1920 tot aan zijn overlijden in 1941. Kijk, dat is nou nog eens een AZC!

Rozentuin in Potsdam

Wandel dan ook even door het prachtige park rond Huis Doorn. Groot risico om in een romantische stemming te belanden loop je in de rozentuin. Deze liet Wilhelm in 1920 aanleggen, als een verkleinde kopie van de rozentuin in Potsdam.

Wandeldatum en routebeschrijving

Deze wandeling heb ik gedaan in april 2016. In het kadertje hieronder zie je meer informatie over de gids waaruit de wandeling afkomstig is. De meest recente versie van routebeschrijving, kaartje en gps-track kun je (met een abonnement of tegen betaling) downloaden op Wandelzoekpagina.nl.

Bekijk op Wandelzoekpagina.nl >>