Geen fenomenale uitzichten

Vanuit het dorpje Midsland koers je af op de Waddenzee, maar vlak daarvoor buig je door weilanden af naar het gehuchtje Kinnum, waar je nog drie van de ongeveer twintig boerenbedrijven van Terschelling vindt. Een niet al te spannend traject. En ook een beetje suf: op een steenworp afstand loopt parallel aan de route de Waddendijk met fenomenale uitzichten over de Waddenzee. Het loont de moeite om er even heen te lopen.

Doodemanshoek

Doe je dat, dan kijk je uit over een zandplaat met een lugubere naam: Doodemanshoek. Vroeger werden hier opvarenden met besmettelijke ziekten aan land gebracht en begraven, nu foerageren er vele vogels. In de verte dobberen wat vissersboten, dichterbij drie wandelaars die leunend tegen een paaltje de lunch nuttigen, de capuchon opgeslagen tegen de koude wind.

Monstersnoek

De Trage Tocht herpakt zich voorbij het buurtschap Hee (19 inwoners). De polders zijn hier vogelrijk met opvliegende groepen ganzen. Je wandelt de duinen in langs het Meertje van Hee, een recreatieplas die in 1962 is ontstaan door zandafgravingen voor de verhoging van de Waddendijk. Een visser sloeg hier in 2015 een ‘monstersnoek’ aan de haak, met een lengte van liefst 123 centimeter. Een fotograaf maakte een kiekje voor Twitter met als tekst: ‘Ze zwemt er nu weer en heeft honger…’

Eenzame Boom van Hee

Op veilige afstand schiet ik m’n eigen kiekje. En dan wordt het klimmen geblazen, het Arjensduin op. Trappen helpen een handje, want het duin is hier steil. Boven wacht een mooie beloning: de ‘Eenzame Boom van Hee’, een iconische den die op het topje staat en figureert op menig ansichtkaart in de toeristenwinkels op Terschelling.

Bijzondere boom

Het is dan ook een bijzondere boom. Met z’n kenmerkende gevorkte stam zie je hem op grote delen van het eiland staan. Zo’n honderd jaar geleden was het Arjensduin beplant met dennen, maar die zijn allemaal gekapt op de Eenzame Boom na. Doel: de kenmerkende duinnatuur weer een kans geven. Met succes. “De typische vegetatie van grijsduin is terug”, jubelt boswachter en kunsthistoricus Marcel van Ool op Boswachtersblog.nl.

Zeldzame vlinders

Zo zijn het zandblauwtje, buntgras, struikheide, eikvaren en allerlei korstmossen weer terug, schrijft Marcel. “Ook het duinviooltje groeit er en dat is de waardplant van zeldzame vlinders zoals de grote en kleine parelmoervlinder en de zilveren maan. Verder vertoont de zandhagedis zich er net als de helmkever, die weer voedsel is voor de tapuit.”

Panoramische vergezichten

Goed nieuws dus, maar ik ben blij dat ze de Eenzame Boom gespaard hebben. Op een bankje houd ik hem gezelschap, intussen genietend van panoramische vergezichten. Vanaf de top van het Arjensduin overzie je zo ongeveer het hele eiland. De duinen strekken zich uit tot aan de Noordzee, de polders tot aan de Waddenzee. Je ziet het Meertje van Hee met z’n hongerige monstersnoek en aan de horizon verrijst de Brandaris.

Hazen en schapen

Over een lange trap daal ik weer af. Terugkijkend zie ik dat de Eenzame Boom nieuwe vriendjes op bezoek heeft. Zo eenzaam is hij dus niet, hij moet nog oppassen dat er geen Tiktok-rij ontstaat. De wandeling gaat door heidevelden met kronkelige bomen en even verder door de polder. In de verte een boerderij. Dichterbij rennen twee hazen achter elkaar aan door de velden. Een vrolijk gezicht op deze sombere dag. Net als de schapen die enthousiast op me afrennen als ik een foto van ze wil maken. Heel in de verte kijkt de Eenzame Boom toe.

Alleen op de wereld

Na de slinger door de polder zoek je de duinen weer op. De Lânsdunen heet dit gebiedje met heide en wat stuifduin. Een smal paadje leidt dwars door een langwerpige vallei omgeven door hogere duinen. Even waan je je ver van de wereld met alleen maar natuur om je heen. Geen mens kom je hier tegen en bebouwing zie je niet. Zelfs de Eenzame Boom is uit beeld geraakt.

Op handen en voeten

Je klimt naar een duintopje en opeens verschijnt de wereld weer. Vakantiehuisjes in de verte, een groot hotel. Zo leeg en verlaten als op de Boschplaat bij Oosterend is het hier niet. Een slingerend mul zandpaadje klimt een hoger duin op. En even later pakt de Trage Tocht een zandpaadje dat zó steil is dat ik op handen en voeten omhoog moet.

Koreaduin

Bovenop het Koreaduin is het uitzicht fenomenaal: ook hier ligt het hele eiland aan je voeten. In de diepte zie je het Koreabos, dat is aangelegd in 1951 tijdens de oorlog in Korea. Over een lange trap daal je af naar dat bos.

Bijzondere soorten

Nu is het even doorbuffelen langs bungalowparken voor je de Landerumerheide dwars oversteekt. Dit beschermde natuurgebiedje telt bijzondere plantsoorten als moeraswolfsklauw, dwergvlas en waterpostelein. Om dichtgroeien tegen te gaan zet Staatsbosbeheer hulptroepen in: een schaapskudde, Exmoorponies en Nederlandse landgeiten. Die zijn er niet, wel een troepje medewandelaars.

Koffiemolen

Via het vrij saaie Formerumerbos wandel je langs het dorpje Formerum, met de Koffiemolen, een uitspanning in een voormalige korenmolen uit 1838. De zelfgebakken cranberry-taart laat ik aan me voorbijgaan. Nu volgt nog een stukje door de polder. Terugkijkend krijg je een aardige skyline, met de korenmolen als pronkstuk.

Tips van de fotoclub

Midsland is nu niet ver meer. Je wandelt door Oosterburen, een straatje met veel horeca en toeristenwinkels maar ook wat fraaie oude panden. Als ik aan het eind het kerkje van Midsland uit 1881 op de foto probeer te zetten, laat een dame die hier met ‘de fotoclub’ logeert me zien vanuit welke hoek ik hem het beste kan schieten. Ze heeft gelijk.

Wandeldatum en routebeschrijving

Deze wandeling heb ik gedaan op woensdag 9 april 2025. De meest recente versie van routebeschrijving, kaartje en gps-track kun je (met een abonnement of tegen betaling) downloaden op Wandelzoekpagina.nl.

Bekijk op Wandelzoekpagina.nl >>