Alpen: trektocht over het dak van Europa
Een spectaculaire maar bar zware tocht door de Alpen liep ik in 2009 van het meer van Genève naar Landry over de GR5. De reis gaat over zeer ruig terrein waar je niet bang moet zijn om in één dag 2000 meter te klimmen én te dalen. Hoogtepunt is natuurlijk de Mont Blanc waar je even gaat buurten.
Alpen: jong gebergte
Dat het zoveel klimmen en dalen was, had ik niet verwacht. Het viel me niet makkelijk. Deels had ik dat zware lopen aan mezelf te wijten: m'n rugzak was met ruim 20 kilo gewoon te zwaar. Voor een ander deel was het toch echt de schuld van de Alpen: dit relatief jonge gebergte heeft steilere pieken en dalen dan bijvoorbeeld de oudere Pyreneeën, waar alles wat meer is afgevlakt.
Betoverende natuur
Maar de betoverende natuur maakte veel goed. Geen dag is hetzelfde in het hooggebergte. Van woeste watervallen en wilde rivieren tot intens groene bergweides en onherbergzame bergketens, je komt het allemaal tegen. Leuke bijkomstigheid zijn de dieren die je onderweg tegenkomt: hoog op de rotsen zag ik steenbokken, scherp afgetekend tegen de blauwe lucht. En ik ontmoette een marter die met met wilde spelen.
Wat is er zo leuk aan de Alpen?
Mooiste deel
Het mooiste deel vond ik, niet verrassend, het gebied rond de Mont Blanc zijn. Dit bergmassief, met als hoogste punt 4808 meter, fascineert, zowel van veraf als van dichtbij. Bereid je wel voor op wat drukte: er komen verschillende wandelroutes samen, en dan heb je ook nog de vele dagjesmensen die per lift de Mont Blanc verkennen.
Hoogtepuntje
Afgezien van de Mont Blanc, vond ik de wat zuidelijker gelegen Cretes de Gittes van een ongekende schoonheid: je gaat kilometers lang over de smalle kam van een berg op zo'n 2500 meter. Niet voor mensen met hoogtevrees, en bij harde wind of als er nog sneeuw ligt voor niemand.
Dorpjes onderweg
Valt niet zo heel veel over te vertellen. De meeste dorpjes stellen weinig voor en zijn meer ingericht voor wintersporters. Le Houches is een aardig dorpje, vooral omdat ze er een goed restaurant met een groot terras hebben. Ook Samoens en La Chapelle d'Abondance zijn aangename pleisterplaatsen, maar ook niet meer dan dat.
Tips van Frank
1. Het startpunt, Thonon-les-Bains, is goed per trein bereikbaar. Datzelfde geldt voor mijn eindpunt: Landry.2. Wildkamperen is alleen toegestaan buiten de natuurreservaten. Daar schijnen ze streng op toe te zien. In de reservaten mag je meestal wel je tentje optrekken bij een refuge, dat lijkt wel wat op wildkamperen. In de refuge kun je dan gelijk wat eten (niet heel goedkoop, en vaak ook niet heel lekker.
