Schluchtensteig: door de kloven van het Zwarte Woud
Zeg 'het Zwarte Woud' en er doemen beelden op van ondoordringbare bossen en hoge bergtoppen. De Schluchtensteig in het zuiden van het Schwarzwald laat je een andere kant van deze romantische streek zien: je trekt langs een wildwaterrivier, door diep uitgesleten kloven, gelardeerd met oerbossen. Dit kloofdal heeft wel wat weg van de Gorges du Tarn: duister, geheimzinnig, en elke keer als je een bocht neemt, kan het landschap weer totaal veranderd zijn.
Fascinerende kloven
Hoe fascinerend de kloven ook zijn, het is toch ook wel aangenaam om af en toe uit zo’n dal omhoog te klauteren, coming up for air en vooral: voor een schepje uitzicht. Ongeveer de helft van het traject zigzagt aan de bovenkant van de kloof, waarbij je dus steeds de diepte in kijkt, terwijl je tegelijk een prachtig overzicht krijgt over de omgeving.
Van Stühlingen naar Wehr
Ik liep de route in september 2010. Het weer was prachtig, de kloven waren rustig en de bossen waren gevuld met bloemen en nazomerfruit. Ik startte in het aardige stadje Stühlingen, parkeerde daar m’n auto op de lokale camping, en eindigde in Wehr, ruim honderd kilometer niet al te zwaar lopen.
Wat is er zo leuk aan de Schluchtensteig?
Mooiste deel
Het traject voert langs een aantal kloven die net wat meer hebben dan andere: ze zijn dieper uitgesleten en de rivier bruist er wilder. Extra mooi zijn de Wutachschlucht, de Gauchachschlucht en de Haslachschlucht. Alleen de namen doen al huiveren van geheimzinnigheid.
Hoogtepuntje
Alle genoemde Schluchten zijn een hoogtepunt, maar als je een beetje Schluchten-moe geworden bent, is het aangenaam om opeens alle kloven achter je te laten en via vriendelijk, licht landschap op een groot spiegelglad meer te stuiten: de Schluchsee. Dit is van oorsprong een gletsjermeer, maar is in de jaren dertig tot stuwmeer gebombardeerd, en heeft een diepte van ruim zestig meter. Als je in de stemming bent kun je – heel romantisch – langs de oevers flaneren. En je kunt er aan je gezondheid schaven, want, zoals het zo mooi in het Duits heet, het is een heilklimatischer Kurort.
Dorpjes onderweg
Hoogtepunt vond ik ook een dorpje: het idyllische St. Blasien waar het prettig toeven is. Toeristentrekker van jewelste in dit kleine dorpje is de basiliek met een indrukwekkende koepel. De basiliek heeft een doorsnede van 46 meter en een hoogte van 63 meter en is daarmee de op twee na grootste koepelkerk van Europa. Maar het dorpje heeft meer te bieden: van eind juni tot begin september zijn er jaarlijks de Internationale Zomerconcerten, waar bekende ensembles en koren uit de hele wereld hun opwachting maken. Andere aardige dorpjes: Lenzkirch en Todtmoos (beide zijn ook heilklimatischer Kurorten).
Tips van Frank
1. Ik vond de wandeling niet heel zwaar, maar onderschat haar niet: je kunt in de kloven flink onderuit gaan op de bemoste en daardoor soms spekgladde rotsen. Niet voor niets struikel je zo ongeveer over de waarschuwingsborden.2. Ben je met de auto en start je in Stühlingen, parkeer dan je auto op de lokale camping. De campinghoudster leek het de normaalste zaak van de wereld te vinden.
3. Van Wehr terug naar Stuhlingen is eenvoudig: er rijden dagelijks meerdere treinen.
